toprak atılırken üstüne herkes dedi o bendendi
şimdi herkes senden birşeyler buluyor kendinde
koca bir cinardin ama bir çocuk vardı içinde
menzile giden ok gibi dimdik için dışin bir
poşet gibi şeffaf kar gibi beyaz
korkun yoktu Allahtan başka
minnet ederdin sadece Allah'a
ayirmazdin gözünü budaktan
esirgemezdin sözünü dosttan
seni anlatamazlar seni iyi tanıyanlar
kelimeler kiyafetsiz
Muhsin çıkar ağızdan gerisi gelmez
gözler dolar boğaz dügümlenir
Bir yiğit böyle kolay harcanmaz
ilk değildin reis sonda olmazsın
aslanlarla teke tek savasilmaz
Göz göze gelmezdi hiç bir çakal seninle
gözler çakmak çakmak
avını parçalayan şahin gibi bakardin
sözünün üstüne söz mü söylenirdi
bir bakisinla sustururdun arsizi
bozkurt tasma takar mi
önüne kemik atılmasını bekler mi
yigidi satın alabilir misin parayla
başa gelemedi çakal sürüşü bir bozkurtla
gommekte buldu çareyi karlar altına
ölün korkuttu mu reis
canını alan köpekleri
ürkerek mi dokundular yerde yatan naasina
gülünce yüzünde gül açardı
söyle muhsinim yiğitler
hep böyle güzel mi güler
söyle muhsinim o sert sima
gülünce nasıl çocuklaşir
mürekkep.bitti parmaklar uyuştu
ben seni anlatamadım
sığmadın mısralara sigmadin kitaplara
sigamamisken cihana
ben seni nasıl sigdirayim iki satıra
şöyle muhsinim bu kıt akilla
nasıl anlatayım seni
yazılar buruk anlatılanlar eksik
sözun kısası bu dünyadan
Bir yiğit geldi geçti
©gökçekız
G