Amansız bir gecenin koynunda;
Yokluğuna esti soğuk rüzgârlar.
Gökyüzü yine olabildiğince parlak.
Ve olabildiğince sensiz.
Dönmüş izliyorum mehtab'ı;
Ne gecemin ufku dindirir acı'mı;
Ne sensizliği hatırlatan sessizlik.
Gökyüzü'ne dalmış;
Seyrediyorum tüm yıldızlar'ı
Olurda kayarsa bir yıldız,
Seni diliyim diye;
Hayalden ibaret olsada sevgimiz;
Umuda dayalıdır tüm düşlerimız.
Sessizliğin içinde;
Bu gece yine tanıdım seni.
Göz yaşlarım döküldü yine sensizliğe.
Ve bu takvim;
Yine sensizliğe gün döktü.
Şafak ise geçen günler yerine;
Resmine çizik çekti...
©susmaksntr
S