S

Bir yıldız vardı

Bir yıldız vardı;
Kök saldığı kutsal yerinden
Ne kopmuş ne gitmiş
Nede boyun eğmişti geceye
Şiirlerle bezemiş yüreğini
Şarkılara benzetmiş kendini
Pelesenk etmiş diline
İçten içe yakan sevgisini
Bir yıldız vardı
Gecemi aydınlatan
Ay ışığından almış rengini
Sonsuzluğa inat dururken
Yüreğime yansıtmış sevgisini
Avuçlarıma kondurmuş tenini
Öyle sevdirmiş, öylesine yandırmış
Öylece de kayıp gitmiş
©klay