N

✍✍✍...BİR YOKLUK HİKAYESİ...✍✍✍

✍✍✍...Gök delinmişcesine yağıyor yağmur 
ne varsa döküyor sanki eteğinde ki taşlarını 
tutuldu yüreğim dinmiyor bu sağanak 
artık düşlerim bile ıpıslak 
hüzün oturmuş yüreğimin göz göz odolarına 
her odasın da baş köşeye kurulmuş hasretin 
oysa buram buram kokusu geliyor sevmelerin 
titrek bir kandil ışığında sevişiyor hayalin 
her odasında ayrı efkar 
her odası tarumar 
duvarlarında yosun tutmuş elâsı gözlerimin 
Sen süzülüyorsun yüreğimin kaynağından kirpiklerime 
yokluğunu kaldır aradan bir gülümse 
sar benide seninle birlikte 
şu halimi bir görseydin 
asardın içinde yokluk geçen tüm sözcükleri 
bir bir tavana 
sen olurdun celladı hepsinin 
korkma derdin kucaklardın içimdeki çocuğu 
bilirim sende deliler gibi özledin 
çık gel çık gel içinden gecenin 
bana yaşatma sevgi dolu sesinin yokluğunu 
gözlerimde nakış nakış Aşkı işledim
..✍✍✍