Ben böyle yaşamaktan çok yoruldum
ne takatim kalır ne gücüm kimselere
derdimi gelipte anlatamam zaten ki
kim dinler ağladığım geceler oldu
uykusuz kalışlarım çaresiz içimden
bir yol aldım bilmediğim şu zamanda
en derin düşüncelere dalıp gidiyorum
ve meçhul uzaklara yelken ki açtıkça
en derin manada kaybolup gidiyorum
bende herkes gibi hakkım olanı gelip
yaşamak noksansız istiyorum olmuyor
elbet biryerden birşey çıkar ve benim
gibi ömür baharda kırgın çiçek açıyor
iki kanadı kırık kalbim galiba kanar
yangın yeri içim duygularım karışık
ruhum yaşarken azap cehennem gibi
külleri savrulur hayatım hep dağınık
geçmişe yani tekrar dönmeyi istesem
o yıllara ait olan günleri yaşamak için
nedenler olur yada yaşadığın hayatta
bazen arada boğulduğunu hissedersin
C