Şiirden anlamazdım ben..
Öyle boşa geçip giderdi günler,
Herbiri birbirinin aynısı...
Yalnızca yarının kaygısı,
Korkuturdu beni,
Yalnız gelecekten korkardım..
Bir zamanlar,
Ağlamayı bilmezdim ben...
Öyle gülüp geçerdim her şeye,
Belki çocukluktu...
Ama gülmelerim buruktu,
Yalnız ağlamaktan korkardım...
Bir zamanlar,
Yorulmak nedir bilmezdim...
Doya doya yaşardım her şeyi,
Belki bencillikti,
Ama o bile ilkti,
Yalnız dinlenmekten korkardım...
Bir zamanlar,
Kendimi bulamazdım ben...
Dolanıp dururdum gezegende,
Bir başına,
Sonra büyümeyi öğrendim...
Şiirden anlar oldum,
Geleceği bekledim,
Ağlamayı öğrendim,
Yorulmaktan gocunmadım...
Kendimi buldum ben,
Ve büyümekten korkmadım...
©frespiritt
F