Bir zamanlar gülümsediğimiz günler Şimdi hüzün dolu anılarla dolu Yaprak dökümü gibi düşerken gözlerim Gönlümde fırtınalar kopuyor
Gökyüzünde bulutlar ağlıyor Yüreğimde bir boşluk, bir eksiklik Hatıralarımız yavaş yavaş soluyor Ve ben burada, sensiz, hüzün doluyum
Gözlerimdeki yaşlar anlatır belki Sevdaya dair kırık bir kalbi Sessizce ağlarım, sessizce yanarım Hüzün dolu bir şiir gibi, yalnızca senin için
Belki bir gün güneş yeniden doğar Ve hüzün yerini mutluluğa bırakır Ama şimdi, bu şiirdeki hüzün Gönlümde yankılanır, sessizce, derinden
Hüzün dolu günler geçse de Kalbimdeki sevda hiç solmayacak Ve seninle yaşadığımız anılar Ölümsüz bir hüzün şiiri gibi kalacak.
©hasanbey.
H