Bazen durup bakıyorum öyle boş boş etrafa herkes dağılıyor teker teker seni arıyorum her yerde sana ait birşeyler bulamıyorum koskoca bir boşluk buluyorum kimseler de kalmıyor etrafımda herkes gitmiş oluyor sonra sen çıkıyorsun o en karanlık en sessiz oda dan ve dagıtıyorsun herşeyi yakıp yıkıyorsun sana engel olmak istiyorum bırak demek istiyorum elinden tutup yeter artık dağıtma demek istiyorum tutamıyorum konuşamıyorum sense kırıp dağıtmaya devam ediyorsun yaptığın onca şey karşısında sadece izliyorum sonra ayağımdan tutup beni uçurumun kenarına getiriyorsun atma beni aşağı demek istiyorum tutunmak istiyorum sana sıkı sıkı bağlanmak istiyorum ama yapamıyorum hiç karşılık veremiyorum sonra ayağımdan tutup beni uçurumdan aşağı atıyorsun yüzüm sana dönük düşüyorum sadece sana bakıyorum ve dibe çakılıyorum kalkıyorum etrafıma bakıyorum ordayım senin yerindeyim en karanlık en sessiz odadayım sadece senin ve benim bildiğim oda da sonra sen çıkıyorsun kapıyı gözlerimin içine baka baka yüzüme kapatıyorsun ve kitliyorsun kapıya vuruyorum kırıp çıkmak istiyorum her seferinde kendime zarar veriyorum kapıda kırılmıyor içerde kalıyorum en karanlık en sessiz yerde ...
©emrgndgd
E