Sormayın derdimi bana bırakın
İyiyim dedikçe yeniliyorum
Ben sardım yıllarca kendi yaramı
Siz mutlu oldukça seviniyorum
İnsanım,razıyım başa gelene
Ne isyan bilirim ne fazla öfke
Azalır diyorlar dert döke döke
Suskun bir mezarda bekletiyorum
Dil kambur olmuştur gönül hamalı
Düştükçe kalkmıştır diz göz yaralı
Bir huzur gelmiştir kalem yazalı
Sevdamla derdimi eğitiyorum
Küllerim közlenir nefes değerse
Yüzlerim kaç türlü kendim severse
Ne kadar acizim gördüm meğerse
Tebessüm ettikçe geçiniyorum
©ibrahimlek
S