Açmış güneş, tüm karamsarlığa rağmen.
Sanki şarkılar mırıldanıyorsun, çok güzeldir namen.
Çıkmış bu umudu dinlemeye doyamam ben.
Bırakıp gidemem.
Kurdun zulmü bitmiş aslan uyanınca.
Aslan bizim için yeniden varolunca,
Yaşama umudu içime yeniden doğunca,
Bırakıp gidemem.
Ayının saldırdığı bir kovanda,
Arılar korkmuş, saklanmış o anda.
Kraliçeleri toplayıp onlara umut verdiği zamanda,
Bu umut ve inançla ben,
Bırakıp gidemem.
Kimsenin olmadığı bir sokakta bisikletten düşünce,
Ayağının ağrısıyla, kötü bir his hakimken kalbinde,
Orada kimse yokken geçen birini görünce,
Umudu terk edip gidemem.
Bir ihtimal varsa hâlâ,
Varsa hâlâ umudun kalbinde,
Neden pes edesin ki?
Bu duyguyu bırakıp gidemem.
©incecinar
I