Bırakıp gittin şu yalan dünyada tek başıma,
Neden gözlerim bakıyor kapılara.
Yaşamak istiyordum sıcak kucağında,
Çaldılar düşüncelerimi çocukluğumda.
Ne yaptım feleğe seni benden aldı niye?
Çok mu gördü sevgimizi bize.
Sende döktün gözyaşlarını kaderine,
Uzun yıllar geçti sensizliğin de.
Duvarlar boş ve soğuk ısınmıyor bedenim,
Seni özlediğim kadar kimseyi özlemedim.
Bakma sen güldüğüme, sevincime,
Üzülmesinler diye hasretimi gömdüm içime.
Nakış nakış işledim sana sevgilerimi,
Bir gün geleceksin diye umutla bekledim.
Soruyorlar sürekli neden gözlerin kapılarda,
Kapıların ardında bir göz bakıyor bana.
Açtım kapıyı kokusu sardı odaları,
Hayalde olsa yaşadı o güzel anı.
Bekleme dönmeyecek anan geriye diye,
Dokunmayın çocuğa yaşasın hayalleriyle.
Hiç bir çocuk yaşamasın anne özlemiyle,
Analara çocuklarıdır en güzel hediye.
Baba ulu çınar, ana sevgiye uzanan dal,
Bu dünyada çocuklar baldır bal.
Üzülme sormayacağım neden gittin diye,
Seninde yüreğinde yangınlar yanıyor çaresizliğe.
Aç kaldın, üşüdün viran bir evde,
Bir acı çöktü ansızın göğsüne.
Bilmediler göğsüne çöken acının sebebini,
Kader dediler kucağından aldılar bebeğini.
Senin adına isyanım var bu kadere,
Bir başıma kalsam da direneceğim sevgisizliğe.
10.10.2015 Ankara.
©kartalsabo
K