Ayrılık rüzgârı değdi bize
Savrulup düştük yere
Kaldıramadık birbirimizi
Gözyaşları için de bakakaldık
Birbirimize...
Ayrılık günümüz baharın başlangıcıydı
Biz de ayrılığın acısı oldu
Son kez tutamadık ellerimizi
Kanayan yüreğimizi susturduk
Sırtımızı döndük birbirimize
Uzaklaştık öylece...
Konuşacak mecalimiz yoktu
Sustuk öylece birbirimize
Sessizlik çöktü ruhlarımıza
Vedalar sardı bedenimizi
Yalvarırcasına kaçtık birbirimizden
Sevdamızı gökyüzüne
Emanet ederken...
©mehmetbk11
M