Çok geçmemiş kolyeyi çıkaralı boynumdan.
Ama sen bu bedeni terk edeli epey olmuş zaman.
Anladım kalbimin soğukluğundan,
Anladım nefes alışlarımdan.
İnsanın lehine bi' terk ediliş olur muymuş?
Bardağın dolu tarafını görmek mi bu?
Yoksa zincirlerinden kurtulma huzuru mu?
Mutsuzluğa ve gerginliğe tutsakmışım meğer.
Kamburluğumun sebebini anlıyorum şimdilerde.
Ağır gelenler sırtımda değil yüreğimde...
Bir bir atıvermişim hepsini.
Fark ettirmeden, hissettirmeden, sessizce..
Her devrim gibi benimkisi de...
©sadeceirem
-