Gün gelir elbet taş toprak yeriz.
Susuz, nimetsiz yaşar gideriz.
Son ağaç ansızın kesilir de birgün
Heralde nefessiz yaşarım deriz.
Yakın dostlar yıkın her dem dünyayı.
Görmesin çocuklar güneşi, ayı.
Son kuş tüfekle tanışır da birgün
Kuş sesi olmadan gülerim deriz.
Cebimizde kibir koşarız vahşete.
Her türlü felaket başa gelse de.
Son yağmur çiçekten utanır da birgün.
Biz asla insan olamam deriz.
Asfatlar ezerken kara toprağı.
Dumanlar kaplar koca semayı.
Son bebek babasından iğrenir de birgün.
Neslim kurusun ben duramam deriz.
B