Buda geçer mi
Gece fecre erer mi
Gözlerde yaş yüzlerde hüzün
Kederli yüzler birgün yine güler mi
Hangi söz hangi kelam
Ne desem ne söylesem
Anaların gözyaşını siler mi
Evlat acısı bu, birgün hiç diner mi
Viran oldu şehirler
Haneler çöktü
Nice ocaklar bir bir söndü
Sönen ocaklar birgün yine tüter mi
Kışın sonunda bahar vardı
Çiçek açacak fidanlar vardı
Gülüne konacak bülbüller vardı
Bülbüller birgün yine öter mi
Kimlerin ne hayalleri vardı
Yarın diye umutları vardı
Kurulacak toyları, düğünleri vardı
Gelinler güveyler birgün yine halay çeker mi
Cıvıl cıvıl gülüşen çocuklar vardı
Sokaklarda koşar oynardı
Kaydıraklar Salıncaklar boş kaldı
Çocuklar birgün yine gülüp oynar mı
Ebemkuşağının renkleri vardı
Bir gece ansızın siyaha boyandı
Renklerin hepsini matem sardı
Ebemkuşağı birgün yine renk saçar mı
Malatyamın bağı bahçesi vardı
Şeker tadan kayısısı vardı
Şekerpare diye şanı vardı
Kayısılar birgün yine çiçek açar mı
Ahır dağında orkideler küstü
Keçilerin ak sütü kana döndü
Maraşta dondurma ateşe düştü
Orkideler birgün yine çiçek açar mı
Asi nehri göz yaşı doldu taştı
Göç üstüne göç giden gidene
Hatay kimsesiz öksüz kaldı
Gidenler birgün yine geri döner mi
İ. Ufuk Emrahoğlu
20.02.2023
©ufkum
U