Isız, ürkütücü upuzun bir yol
Nereye kime çıkacağı beli değil.
Tam korkmaya başladım ki
Bir el omuzumda "korkma yetiştim".
O an silinmişti gözlerimde hüzün.
Kalmamıştı içimde ne korku ne endişe.
Daha bi sağlamlaştı adımlarım.
Güven kokuyordu adeta etraf.
Bu el miydi? Bunları yapan
Hayır hayır bu elin sahibiydi,
Beni güçlü kılan.
Bu benim arkadaşımdı omuzuma dokunan.
Yüreğimden tutup,
Beni aydınlığa çıkaran...
©evin.k
E