On yıldır yazamamış bir şair düşün
Sabah süslü
Gece çökünce sessiz kaldırımlarında bu şehrin
Fotoğraflar ardı ardına
Kimse bilmiyor kaç kere patladığını flaşın
.
.
Sanki yıllar yüz hatlarında , tüm yaşanmışlıklar, hisler...
İlki
Kadıköyde beş fidan sahibi
Her akşam sokaklardan topladığı
Çoğu zaman küfürlü mahalle maçlarından
Bazısı büyük şehirlere gidecekti bazısı parmaklar ardına
Fotoğraflarla iyi geçinirdi biri
Hatta onlarla uyuduğu geceler bile olurdu
Mehmet abiden bulurdu coğunu
Mehmet abi için onlar başarısız örneklerdi tabi.
.
.
Bir kez bile sır tuttuğunu görmedim!
Fotoğraflarda yaşayan birinin
Öyle ki mahallede bilmeyen kalmazdı masallarını şairin
fakat o şiirler onun içindi!
.
.
Kulak sızlatan keman sesleriyle Kapalıçarşı meyhanesinin
Yaprakların en yorgun olduğu mevsimde
O bankta
Bir fotoğrafa
Tüm hayatını verdiği vakitte
Yeni bir deklanşör sesi
Tüm yalanlar
Belki de saniyenin onda birinde o fotoğrafta bellendi
.
.
Ben sır tutmam!
Çünkü bir kez bile arkasına döndüğünü görmedim
O yaprakların en ölü olduğu vakitlerde
Tek görebildiğim
Yağmurdan yeni çıkmış şalıyla salınan bir Argus
Neden bilmem
Nasıl bilmem
O vakitte olsam
Ne güzel şiirler yazardım
Mehmet abi dalga geçerdi
Fakat İçten içe oda beğenirdi bilirdim
Ben kin tutmam!
Fakat hiç bir zaman arkanı dönmedin
Hiçbir zaman yüzüme bakmadın
Hiçbir zaman gelmedin
Artık geleceğin de yok
Öyleyse
"Ben yavaştan gidiyorum"
©merhum
M