Adam oturmuş yine
Elinde acı kahve
Tepesinde bir çınar
Bir an gözleri dalar
Yüzünde iri benler
Yürekte tez göçenler
Hangisine yas tutsun
Hangisi geri dursun
Belki yaşı daha kırk
Ruhu hep dökük kırık
Kahveci de olmasa
Yok iskembe bir masa
Sabah bir dilim peynir
Yanında ekmek demir
Çiğnemeden yutuyor
Pişmanlıklar diziyor
Akşam olmak üzere
Soğuk vurur yüzüne
Soba da odun bekler
Gariplik boyun büker
Hadi kardeşim hadi
Vakit ayrılık vakti
İşi zaten yazmaktır
Hayatı birkaç satır
©ibrahimlek
S