Kapatıp yeniden açtığında gözlerini,
Şu an gerçekleşen herbir eylemin,
Ne hikmettir,
kendinden önce yine senden doğmuş,
içe ikametini çoktan tamam etmiş bir hissi vardır bende.
Sen buna ne dersin?
Dejavu mu?
Ben buna zaman ve ona dahil her şeyin değerli bir vazo gibi parçalanışı derim,
Tümevarımında onun kırılışının akabinde kalan iz derim.
Yıkılışı derim tam ortasına gelmişken yüksekteki köprülerimin,
Yakılışını seyrederim üstünde seyir ettiğim gemilerimin.
Olmuşla olacağa ezelden eğerek boynumu
Ben buna...
Düş derim.
Ve gece,
Bir rüya doğuracak kadar uzun yaşamıyor artık ne diyeyim?
🌙
©sonsuz.a.y
A