Sen mi geldin,
Çok bekledim seni ben biliyor musun,
Boşver onu unut gitsin,
Çoktan sevmiştir başkasını dediler senin için.
Dinlemek istemedim hiçbirisini,
Buğulu gözlerim uzaklara dalardı yine de beklediğim sendin,
Gidişini kalbim kabullenmek istemedi,
Belki de yokluğunun acısını kaldıramayacağı içindir bilemem ki.
Aylar sonra evleneceğinin haberi geldi,
Gördüğümde düğün davetiyeni,
O an kezzap dökülmüş gibiydi yüreğime sanki,
Dindiremedim canımın acısını,
Çok istedim o gün ölmeyi,
Ancak o zaman unutabilirdim seni.
O seni sevmez dediler,
O seni bırakıp gider dediler,
O bunu yapmaz ne olur demeyin öyle dedim.
Arkandan hiç kötü düşünmedim.
Ama bilemedim...
Gözyaşım damlıyor artık kelimelerimin üzerine,
Yarım bırakılmış şiiirler duruyor hep masamın üzerinde,
Buruşturup atıyorum o sayfaları odamın bir köşesine,
Tıpkı senin sevgimi buruşturup attığın gibi değil mi.
Yıllar sonra neden geldin peki,
Özür dilesen sanki ne değişecek ki,
Ne olur söyleme sen seversin diye benden daha iyi birisini,
Senin sevgilin şanslıdır be Barış şair adamsın diyorlar ya hani,
Keşke aşk bir de bana hoş gelebilseydi.
Çok üzdün ama hiçbir zaman kötülemedim seni,
Kalbimi kırdın ama incitmedim yine de seni,
O gelmez dediler dinlemedim hiçbirisini,
Kelimeler o gün dilimde düğümlendi,
Sen giyinmişsin gelinliğini,
Yanında gördüm başka birisini.
Duyduğumda nikah masasında evet dediğini,
Yüreğime bıçak saplanmış da,
Sanki kesiyor gibiydi nefesimi.
Bu yüzden ne olur deme sen,
Seversin belki birgün diye,
Ne olur deme...
Barış Kapkıner
©by_solist
B