Yorgun düşmüş bir kalemdem çıktı sözler
Yazanı da bir hayli bitap haldeydi,
Çocukluğun tek güzelliği sevgi dolu bir mahelledeydi.
Sanki yaşlanmışım gibi, tebessüm göremedi gözler.
Şimdi her dalından karamsarlık akan,
Yalnızlık barındıran bir ağacın altında.
Bu şair artık yaşamın son sabrında.
Öldüğümü sanıyor gözlerime bakan.
Almak istedim kendimi, sessiz sokaklara.
Atmak istedim bendimi ıssız hayallere.
Ne diyeyim ki her dakikası zehir saatlere.
Adımı yazdım belki uğrarlar diye kimsesiz duraklara.
Dalımdan kopardılar beni acımadan.
Sonrasında tebessüm beklediler,
Yaşam boyunca hayatıma hep yalnızlık eklediler.
Gitmek istiyorum yaram daha çok açılmadan.
©ggurkann
G