Bitap yüzüm tablo içinde bir çerçeve.
Bugün uyandım ve yine baktım çevreme.
Rüzgarlar yine olduğu gibi karamsar esiyor.
Ve zaman geçtikçe yaşam biletim kesiliyor.
Bu kötü hayata bir kaygı besler olmuşum.
Yaşım geçtikçe dert ve tasa ile dolmuşum.
Yoruldum ve el sallamak yetti elvedalara.
Yorgunluk çöktü sesimde ki sedalara.
Saadetin bana uğradığı nerde görülmüş?
Zaten benim hislerim mezara gömülmüş.
Ne olur du bir kere de ben gülümsesem?
Her yeni günde bir kere de ölmesem?
Sanki bana imkansız her şey bu hayatta.
Tebessüm veremedim akşam ve sabahta.
Artık alamaz oldum güllerin rayihalarını.
Sildim ve bir kenara attım kalbimin anılarını
©ggurkann
G