Ayın ellerimde tutulduğu bir zamandı
Gönlüne gelen bir çocuğun
Korkuları gibiydim misafirce
Ne yanıma dönsem yadırgıydın
Ne yanını sevsem biteviye
Günler geçerdi sana dair
Soğuklara tembihlerdim adını
Ve ellerini buğularken dudaklarımda
Gözlerimde büyütürdüm sevdanı
Gülmekten ölmek gibiydim
Mutlu ve yalnız
Gülüşün içime değdiğinde
Kendi yokluğumdan öte bir yere
Ta ki dilimin ucuna kadar gelmiş
Bir söz gibiydi dudakların
Ortalığa serpilmiş arsız bir düşünceydim
Çat kapı gelirsin diye
Toparlardım kafamda kendimi aceleyle
Kendi yokluğumdan öte bir yere
Mutlu ve yalnız olmak
Gülmekten ölmek gibiydi
biteviye...
Kenan Işlak
Susuyorum✍️
Biteviye :sürekli, tekdüze, stabill
©
S