Uykumdan uyandım, seneler geçmiş,
Bir bitkinin ömrü, şimdi yıllarım...
Aynada bir ben var, yaş sanki yetmiş,
Uyurken kırıldı, körpe dallarım...
Hastane odası, bir soluk perde,
Düşüncem takılmış, uyurken serde,
Ruhum burda değil, bilmem ki nerde?
Belki bu yüzdendir, hep afallarım...
Etrafımda yüzler, hepsinde bir renk,
Yalnız benim yüzüm, şu perdeye denk,
Sesler cızırtılı, vehminde ahenk,
Uyurken gerçekti, tüm masallarım...
Gel de şimdi tekrar, en baştan uyu,
Bir bitkisel hayat, şu ruhun huyu,
Dünya benlik değil, derin uykuyu
Doğduğumdan beri, hep tasarlarım...
•00.00
©frespiritt
F