Bu kayıp sevdalar atlasında
Kendimizi ne zaman buluruz sevgili?
O kadar yok olmuşum ki gözlerinde
Kendimden bi'haberim ne zamandır
Köklerinden kuruyan bir ağaç gibiyim sanki
Dallarım susuz yangın yeri
Toprağıma alevler salmışım.
Bir damla su verenim yok
Önüm arkam sağım solum
Her yerim...
Senden ibaret
Yokluğunsa uçsuz bucaksız bir çöl misali
Gel artık ey sevgili
Şikayet değil dilimden dökülenler
Ama artık bitsin bu vuslatsız hasret
Gel ki kavuşayım yarınlarıma
Huzura ersin nefesim
Çünkü derin bir iç çekmek gibi
seni sevmek
seni hissetmek...
©sairane43
Ş