Sakin ve durgun
Sessiz ve olgun
Acısı dindi ruhun
Vicdanı kimliğine uygun
İçinden büyür benliği
Birey olmaya yakışır zihni
Dışı susar konuşur içi
Duyulur en derinden sessizliğin sesi
Oysa eskiden acımasızdı
İstemeden bolca kalp kırardı
Özünde iyi ama sözünde yaralayıcı
Gerçekte bir kayıp vakaydı
Can yangısı çocukluktan
Kaygıları ana babasından
Korkuları hasta toplumdan
Ve ümitleri ışıklı yollardan
Vazgeçmedi kendini aramaktan
Bulur mu bulmaz mı emin olmadan
Sonunu düşünmeden çıktı yola
Yola değil inandı yolculuğa
Yol oldu sonunda yoldaş oldu
İnsanlığa umut oldu
Kişilikti birey oldu
Kayıp vakaydı arjuna oldu
Gümüş ipi bırakmadı
Kusurlarına aldanmadı
Erdemlerine sarıldı ve
Özünü kendinde buldu
Artık her seçimi bilinçli
Her eylemi kendi tercihi
İnsanlığa en iyi örnek
Kendini cesurca değiştirdi
©arjunaa
A