Bakir koylarım vardı, saf ve temiz suları,
El değmemiş dalına, hiç kirlenmemiş duyguları.
Hatta sırları vardı, mis kokulu çiçekleri,
Enterasan otları ve bir sürü meyveleri vardı.
Sonra bir güz geldi, ayrılık güzleri,
Islandı kirpiği, nemlendi gözleri.
Hiç aklımdan çıkmıyor o manidar sözleri
Seviyorum, seviyorum ama gitmeliyim., deyişi
Kırık dalları askıda kaldı,
Kana bulandı duyguları.
Çamur oldu suları,
Kaybettim bakir koylarımı,
Sebebi gidişin acıttı çiçeklerimi,
Çürüdü meyvalarım, ekşidi.
Kurudu otlarım, savrulup tükendi.
Keşke kullanmasaydın, o cümleyi,
Gidiyorum deyince, herşey bitti, gitti.
©yılmazönür
Y