Beni neden sevmediğini,
Düşünüyorum günlerce.
Attık bu gerçeğin üzerine,
Gidemeyecek kadar yorgunum.
Fark etmemişsindir belki de,
Seni sevdiğimide söylemiyorum,
Uzun zamandan beri.
O kadar yoruldum ki hayattan,
Hiçbirşeyi düzeltmek için,
Çabalamıyorum bundan sonra.
Biliyorum ki ne kadar çok,
Çabalasam da asla düzelmeyecek.
Anladım ki hiçbir şeye değmiyormuş.
Sana olan sevgime gelince,
Çok güzel sevmiştim seni.
Bu sevgi sadece sana özeldi.
Ama sen hiçe saydın sevgimi.
Ben herkesi kolay bir şekilde,
Hayatıma alan biri de değilim.
Seni en masum duygularımla,
En çocuksu benliğimle sevdim.
Bir önemi kalmadı, artık bunların.
Bize dair ne varsa hepsi silindi.
Öyle bir soldurdunki,
Yüreğimde sana açan papatyaları,
Gelsen bile yeşermezler bir daha.
Aşk bize uğramaz artık.
Toprağa sevdalı iki papatya,
Tohumuyduk seninle biz.
Üstümüze betonlar döküldü.
Umutlar tükendi, yeşeremez olduk.
Yalnızlık ve çaresiz sardı.
Dört bir yanımızı bizim.
Nesli tükenmekte olan,
Aşklardan biriydi, aşkımız.
Sonunda tükendi.
....Bittik.........
Ona olan aşkım, bütün insanları kıskandıracak kadar güzeldi. Çok sevmiştim, kalbimi ortaya koyarak sevmiştim. Kalbim ortada kaldı, bir daha da sahip çıkan olmadı...
M