Belki bir şiirde, belki bir şarkıda,
Hatıraları aşk sanmışız,
Bize ağır gelen yarım kalmışlığı, zamanımızla kullanmışız,
Ve bunu göremeyecek kadar körmüşüz.
Biz o dikenli güllerden, mutluluğu çıkarmadıkmı,
İmkansızlığı ellerimizle boğmadıkmı,
Yalanmış demek, tüm bu söylediklerimiz,
Kalmamış demekki aşka olan inancımız bitmiş sevgimiz.
Masallara sığmayacak bir aşktı bizimkisi,
Yalanlara ve elvedaya sığabiliyormuş demekki,
Güven dedikleri, bizde hiç geçerli olmamış,
Aşk bizde hiç kalmamış.
Zaman çalmışız boş yere hayatımızdan,
Boşu boşuna, birbirimize saklanmışız,
Hiç birbirinin olmamışız, biz aşkı yaşamamışız,
Sadece, yaralarımızı birbirimizle tedavi edelim derken, daha çok yaralanmışız.
Metin özcan
M