İnsanlara kendimizden çok değer veririz.
Daima mutlu olmalarını dileriz.
Kendileriyle gelecekte dost olmayı düşleriz.
Bilmeyiz ki değer verdiklerimiz umutlarımızı yerle bir eder.
Düşlerimizi derin sulara gömer.
Belki de yaşadığımız hayatı mahveder.
Acaba neden kendimizi değil de başkalarını suçlarız.
Hint kumaşımıyız ki kendimiz de suçu aramayız.
Verilen bu zaman nimetini güzel olan şeylere neden harcamayız.
Unutmamalıyız ki yaşadığımız bu hayatın elbet birgün hesabını vereceğiz.
Düşünmeliyiz ki acaba şükredenlerden mi
Yoksa isyan edenlerden miyiz.
©aydenizayd
A