Umutsuz soluklanırken
Kendi dünyalarımızda
Hüznün en koyusundan,
Aşkın harcanmışından,
Zamanın boşluğundan
Hüsranlarımızla sarmaş dolaş yaşarken
Yanılgıların eseri hallerimizle
Acılardan sıyrılamadan
Kesişti yollarımız.
Herşeyimiz o kadar aynıydı ki
Görmezden gelemezdik birbirimizi
Oysa
Gönlümüzcede sevemezdik
Çünkü en insan hallerimizle
Merhametten yoksun
Bencil bir aldırmazlıkla
Hiç bir şey istememiştik.
Alışmışız ya
Kırık dökük var olmaya
Yine vaz geçemedik
Bizim için söz veremedik
Yenildik
Bizden vaz geçtik.
Boğazımıza dizili sözcüklerimizle
Hiç konuşmadan,
İlk kez mutlu bir hikayenin sonuna geldik.
Yüreklerimiz bizim için atarken
Biz başka nefesler için tükenecektik.
©dundar
D