(ORTAK ŞİİR )
O haldedir insan
Varlık ile olan ama
yokluktan vazgeçmeyen
Sessizligi isteyen ama korkan
Ne gariptir dimi aşk denilen illet
Kul 'a olursan acı çekersin
Rabbine olursan
mutmain olup bütünleşirsin ne gariptir değilmi insan
Birde kendi benliğini
çözemeyenler var,
Bilinen bilinmezlik içinde kaybolan,
Gizemi çözmeye çalışır,
Halbuki gizem kendisidir.
Bunu zaman geçtikçe öğrenir,
Kaybolur çözer
Kendini var zanneder insan
Varlıgını beden ile olur sanır
Aşık oldu mu insan o zaman anlar kendisinin bir hiç olduğunu
Yanmak gerektir aşk yolunda neyin varsa yok etmek
parçalamak demektir
Sen sen olmayincaya kadar acı çekip olgunlasmaktir aşk
işte o zama bir hiç olur insan
Halbuki o anda var olur insan
Acıyla büyür insan,
olgunlaşır ruhu,
Kimi zaman aşk darbesi büyütür,
Kimi zaman hayat darbesi.
İnsan yaşadıkça ruhu büyür,
Aşk bazen gerçek aşkı bulmaktır,
Sonsuz ebedi olanı
fark etmek demektir
Aşk i bilmeyen cahil dir.
sadece kendini kandirmaktadir
Ama cahillik ten kurtulunca insan
Gözden perde kalkar o zaman anlar ne kadar cahil olduğunu.
Yan aşk ile pişersin dost ile Sen biz olunca erersin aşkın en doruk nokta yerine. Orda acida aşktır nefret de aşktır mutluluk da sevincin de her şeyin aşktır her şeyiyle kabul edersin çünkü aşk insandır.
Ş