Biz fasıl deryasında büyüyen çocuklardık.
Kimimiz bağlamayı ağlatır kimimiz yürekten söylediği türkülerle inceden ayar yapardı benliğimize.
Ne çok severdik Ustadan Gönül dağını,ne çok gönül koyduk birbirimize.
Sabahlara kadar hüzün dolardı odamız,o türkü senin,bu nağme benim diye ne çok atışırdık biz.
Biz sevmeyi en dibinde yaşayan çocuklardık.
Ana gibi,Vatan gibi,İnsan gibi.....
©nesliş4242
N