Çalsın hüznümün parçası,
Duvar kenarlarında oturan yalnızlar için,
Suretler alışmış bir birine ,
Sanki aynıyız bu anlamsız hayal de,
Bugünün şafağı ağlıyor geceye ,
Biz mutluyduk ayın sessizliğinde,
Kalabalık sokaklar yuttu bizi ,
insanlar içinde yalnız bıraktı bizi,
Sanma mutluyuz, gülerken herkese,
İnsan kan ağlar,ruhunun derinliğinde,
Bir ileri iki geri giderken yollarda ,
Biz ne zaman kaybolduk gittiğimiz yollarda .
Baktık ve bitti,
Ömür bir nefesdi; tükendi,
Aynadaki sen , maziyi özlüyor,
Zaman yüzümüze bir çentik daha atıyor,
Ölüm dosttu, anlamadık gerçeği,
Kafesteki gül için, yaktık koca bahçeyi,
Biz yolun fakiri,
Hangi kapının dilencisi.
©alayci
A