Bize delirmek mi düşmüştü?
Bunca kaosun ortasında
Çekirdek çitliyorduk evlerde
Kafalarda tilkiler fink atarken
Bir de gülüşüyorduk komik olmayan şakalara
Fütursuzca kurulan düşlerin intiharlarına
şahitti bütün şehir, saat 02'den sonra.
Bakmayınca gider sanmıştık
Oysa öylece ortada duruyordu gam ve keder.
Göz göze gelmemeliydik,
Peki ya gelince?
Bize delirmek mi düşmüştü?
Bize aşk mı düşmüştü?
Sanki ne yapacağını bilen var gibi
Bir de bu çıkmıştı başımıza,
Aşk, insan ömrünün bir aldatmacası,
Kör balkonlarda sessizce yanıp duran benlikler
Bu yüzden midir ki hiç bir zaman sönmezler...
Zaman akıştayken ve yaşamlar sönmekteyken üstelik.
Bir de içimizi kıpırdatması durup dururken
Ve hiç gereği yok iken.
Tarih boyunca onca yıkımlara yol açmışken
Nasıl da yuvarlanıyoruz tepe taklak
Yanılsamaların en zararlısı ve en güzeli.
Acı ve gözyaşı dolu
Durup dururken ve hiç de gereği yok iken.
Sahi bize ne düşmüştü?
©bulucam
B