Hepimiz boğuşuyoruz bir şekilde
Ya kendimizle ya zamanla ya da yaşamla
Her an kavgalıyız içten içe
Fark etmeden boğuluyoruz hayatta
Ruhumuz çalındı, nefes alışlarımız yavaşladı
Ölüyoruz haberimiz olmadan
İnsanlık…Sahi kaç yıl oldu bizden ayrılalı
Bilmiyorum… Artık acı hissetmiyorum ruhumun kayboluşundan
Merhamet giysisi nerede satılıyor?
Aradım, bulamadım dar sokaklarda
Eğer sen biliyorsan bana da söyle bayım
Çünkü onsuz yaşayamıyorum.
Kayboldum efendim modernlik algısında
Cebelleştim kendimle sırf bundan dolayı
Zullüm mü ettim kendime, bunu da bilmiyorum
Efendim ben cahilim, kendimden bile habersizim.
Kurtar;boğuşuyorum kendimle,zamanla, sonsuzlukla
Bulmaya çalışıyorum bu karanlıkta aydınlığı
Ama olmuyor, ışığı açıyorum biri kapatıyor
Sen el uzat lütfen bana, kayboluyorum yoksa
Acı..Ne zalim bir şey değil mi derler genelde
Peki, ya hiç acı duymuyorsan kalbinde
Merhameti hisssetmiyorsan yüreğinde
Bu daha can acıtıcı değil midir insana
-
©kubracadan
K