Ben bu dünya için emek sarf ettim.
Bütün hayallerim dünya için vardı.
Zannetmeyin ki ben bir gün huzuru rahata erdim. İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Dünya metası, altın, gümüş, pırlantası; beni nasıl aldatıp bir köle eyledi?
Akrepten öte hayatıma zehir kattı.
Hakkı unutup nefsi şeytana sattım. İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Namaz, niyaz, oruç nedir? Kavle alıp pek önemsemedim.
Bir gün olsun Hakka Secde edemedim.
Ahiret için bir gün bile çabalamadım; bütün güç, kuvvet, gayretim tek bir dünya için. İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Kainata bakıp almadım ibret.
Gözümü boyadı mülk ile servet.
Yürekten bir yudum sevgiye hep kaldım hasret; dünya metası hasreti gidermedi, daha da hırslandı.
İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Paraları deste deste yayardım.
Son kuruşa kadar hepsini bir bir sayardım.
Sonra toplar, çelik kasaya koyardım.
Gece baş yastıkta rüyamda bile para sayardım; sayamadığım bir tek işlediğim günahım. İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Zor nefes alıyor yorulmuş bedenim.
Tükenmez sandığım aldığım nefes; anladım ki artık son alıp verecek bir nefes. Şimdi bir başıma kaldım, yok gelip gidenim candan bir dostum.
Hayat boşa geçti, ömrün kıymetini bilmedim.
İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Kanaatsız gönül mala meyl eyledi.
Hırsına güç yetiremedim, bir ben bana yeter, bir param her bir şeye yeter dedim.
Sözü yüze vurdum, varlıkta mazlumların ihtiyaçlarına koşamadım, kol kanat germedim. Bir Hakk dostu vardı ki dostu canı gönülden üzdüm.
Dünya metası için dosttan oldum.
İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Hakkı hak sahibine yad edemedim.
Hep dünyevi için çabalayıp çırpındım, tasadduktan uzak, paylaşım nedir hiç bilemedim.
Oysa kulluğun da bir hak hukuku vardı.
Ne ettiysem, bir ben ettim kendime.
Bak, şimdi gidiyorum, sende anla beni diyorum. İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
Şairin sözü boş değil, ibret al, ömrü etme ziyan, yaradana eyle kul köle.
Ben de bu dünya mal mülküne eyledim meyil, daima aldandım.
İbret al, sende ölümden önce nefsi öldür, secdeye var, hakka eğil.
İşte ben de gidiyorum, amel defterim bomboş.
©doğukan01
H