H

Boş!

ölümü sevmek.
henüz doğmuş bir bebek gibi,
kanatlarından ayrılmadan.
çünkü biz yanılmış,
çünkü biz taş , toprak...
ölümü sevmek.
sonsuz yaşamın sırrını arasan da,
hemen yarın ölecekmiş gibi.
her nefeste oku,
hayatın nerden gelip nereye gideceğini.
oturup kağıttan kuleler yapsan da,
kulelerde herkese hükümdar olsan da,
boş!
feryat figan,
çalgı çengi oynasan da...
ö.Ö