ne kadarda çok bekledim seni, ne kadar da hayal kurdum.hayal kurup ardın sıra ne film'lere konu oldum.
ne umdum ne buldum
seni sordum herkese, seni aradım hep
belki gelirsin diye bekledim gün batımında
gelmeyince teselli ettim kendimi
yine yalanlar söyledim yüreğime, yine bomboş hikâyeler anlattım.
kanmaz sandım ilkinde, yada inanmaz unutur sandım.
ne bilim bu kadar sevdiğini,
bilseydim anlatırdım gerçekleri,
unut derdim, koşma artık peşinden
ne hâli varsa görsün derdim ama diyemedim,
söyliyemedim.
belki döner sandım, bi kapı kapanınca bı kapı açılır sandım, öyle inandım
usulce ayrıldım sonra, oluruna bıraktım.
şimdi ise yazıyorum
bakıyorum geçmişe yine yazıyorum
anıyorum ve sonra diyorum ki
yandığım ateşte kül olmuş sönmüş gibiyim
ömrüme nasip olmamış
yaşanmış bitmiş
şimdi ise bir toprakta ölmüş biriyim.
©kördüğüm34
K