Oturdum bir taşın üstünde
Ağladım sessizce yalnız benliğime
Şu kalabalık İstanbul bile
Bomboş sevdiklerini göremeyince
Cigerim yanıyor,kalbim ağrıyor
Hayatın ne boş olduğunu
İnsan göremeyince anlıyor
Bu istanbul bile bana yaranamıyor
O uçan kuş şimdi üşüyor
Kanadı kırık geldiği yere gidemiyor
Özlemin ne oldiğunu
İnsan yalnız kalınca anlıyor
H