Merhaba, ben deniz; Gürkan Şahin.
Anlatmak istiyorum bazı şeyleri.
Göz önüne getirdim artık herşeyi.
Başaramadım hiç hayalim olan keşkeyi.
Boş bir kağıda neler dökebilirim ki?
Üstümde ki tonlarca yükleri mi?
Benden kaybolup giden ölüleri mi?
Yarını olmayan, acı dolu dünleri mi?
Yazmaya başladım ve girdim hayattan.
Ve ilham aldım kuşların sesiyle sabahtan.
Bu dünya da nöbet vaktim dolmuş.
Karanlıktan çıktım aydınlığa, yüzüm solmuş
Karamsar yazmaktan dilsizleştim gitgide
Ve acılarım bedenimle artık dipdibe.
Dönüp baktım ve çok acıdım bu halime
Bir martı olsam kimse uğramaz sahile.
Bir ağaç gibiyim, tam yeşillendim derken
Yapraklar dallarımdan düştü çok erken.
Kalbimin kuşları soğuk rüzgara kapılmış.
Hayalim ise çok uzun süre önce kayıpmış.
Kibirle yatıya kaldım, ve çok şey öğrendim.
Her çıkar da, her payda yine ben ölendim
Yalvarırışımın sesini bir tek Tanrı duyarken.
Halim bedbaht, içimde ki çocuk titrerken.
Anlatamadı olanları yüreğimde ki sükûnet
Sanki ciğerlerim dumandan oldu rutubet.
Verdiğim savaşlara bir tek Tanrı şahit,
Şeytan bıktım artık başımdan kalk git!
Göremez oldum artık el sallanan elvedaları
Duyamaz oldum sesimde ki sedaları.
Hayatım bir tablo gibi, ama sanatçısı yok.
Belki sensiz bir geceye daha karnım tok.
Meleklerle fısıldaştım solum da ki beni dinlemedi,
Sağım da ki diğerleri gibi beni çukura itiklemedi.
Kadranım da dönen bir yalnız hayalet.
Ve onun gitmesini her gün hayal et!
Gözlerim de ki görüntüler de ki isim sancı.
Ben bu diyarlar da gezen yabancı bir hancı.
Kendimi boğazladım, fermanımda yaktım.
Aynada yansıyan aşkıma kötü gözle baktım
Yazacak çok şey var da buraya sığmıyor.
Artık gözlerim de zaten güneşi aramıyor.
Ve ben imkansız olan hayat ile savaşıyorum
Ne yapayım ki, artık sadece ölümle yarışıyorum.
©ggurkann
G