Kalmadı artık hiç kimse
Durakta gülümseyen boyacı çocuk yok
Sigara sarıp söylenen sakallı amca yok
İş görüşmesine yetişen elleri saçlarında takıntılı güzel kadınlar artık solgun
Son otobüse yetişiyordum sana yavaş yavaş yürüyerek
Kaldırımda modern şemsiyeli dilenciler
Etrafta asık suratlı insanlar
Yanımdan hızla telaşlı geçen soğuk bedenler
Kalmadı artık hiç kimse
Ne yağmur eski yağmur nede sokak eski sokak
Durağa sığınmıştım sırılsıklam
Oysa ilk otobüsle gideceğini bilseydim
Boğulmaya razıydım acımasız sularda
Durak bomboş
Son otobüs umrumda bile değil ki artık.
©bibliyoman
B