Bu gece gökyüzünde bir tek yıldız bile yok,
Sarhoş bir gecenin aymaz sabahlarında,
Nefes almakta zorlanır serçe yürekler,
Bazen bakınca gökyüzüne tanık olduğun o utanç,
Sığınmaya çalışsa da gecenin koynuna,
Sokaklar bomboş kimsesiz ve çaresiz...
Caddelerdeki ışıklar bile yetmiyor aydınlatmaya,
Sonrası karanlık olan o meçhul evlerde,
Bir bir yitip gidiyor sevda yüklü yürekler,
Hüzün gemisinin güvertesinde kalmış aşklar,
Senden sonrası hep karanlık bu yollar,
Sokaklar bomboş artık kimsesiz ve çaresiz...
Karanlık şehrin dar ve dik sokakları,
Sevdalı yürekleri göz yaşı ile dolu,
Ölümün kucağında çırpınır kadersiz aşklar,
Güneşin doğmadığı her gün sessizliğe gömülür,
Bir sevdalı yürek haykırır bağırırcasına,
Sokaklar bomboş artık kimsesiz ve çaresiz.
©apollon35
H