Dilimin sivrilttiği kalemle döşüyorum,
Yüreğimin şekillendirdiği,
Sabrımın incelttiği cümleleri satır satır,ömür asfaltıma..
Her biri,bir"dünya"olan dostlara çıkan patikalar,
Köyler,kentler inşa ettik onlar uğruna..
Arada esen fesatlığın poyrazına,
Kıskançlığın fırtınalarına göğüs gerdik..
Boşa sivrilmedi o kalem,boşa kırılmadı kalp..
Yinede içinde altın,gümüş kandiller yanan ulu çınar ağaçlarının kökleri arasına karışmış,
Pırlanta tadında yürekler var..
Kıyamayıp parantezlere kundakladıklarımız,
Özelleştirip tırnak aralarina sarıp sarmaladıklarımız..
Birde..
Dilin tutulduğu,yüreğin tutuştuğu,
Kelimelerimizin kifayetsizleştiği,
Kalemin köreldiği son noktalarımız..
Sonsuzluğu,sonuçsuzluğu anlatan,
Anlatabilen sonsuz noktalarımız var.
Avuç içlerimizde sesimizin volünde,
Psikolojimizin rolünde ünlemleştirdiklerimiz var bizim..
O kağıt o kalem o kelam boşa yorulmadı,
Yüreğimizde gam sırtımızda yüklerimiz var bizim..
©merves
M