Bir boşluk, çok derin, bir ömürdür düşmekteyim..
Artık ölüm'ü kendim istiyorum.
Bahsedilen yere yaşarken zaten vardık
Peki tertemiz doğup nasıl bu kadar paslandık...?
Düşüyorum
Herkes izliyor, izlemekle yetiniyorlar
Biri dahi uzatmıyor elini
Tek başımayım bu düşüşte
Bu boşluk benim mahzenim
Hayallerimi bile bulamıyorum artık bembeyaz hayatımdan arta kalan
Her yer karartılmış beyaz sayfalar gibi yılları eskimiş gibi biraz
Bu mahzenden çıkamam belki, isyanda edemem ki,
Duyuramam sesimi..
İster sitem deyin ister haykırış buna,
Bitmez yıllar boyu bu bağırmalarım...
Bağırıyorum, boğazım yırtılırcasına
Haykırıyorum boynumdaki prangalara
Boşuna, nafile bunlar
Boşluğun dibindeyim artık,
Son kez yakıyorum kalbimi,
Kan revan gözlerim..
Düştüğüm yer kalbinmiş, kendi sularıma düşmüşüm, boşluğuma..
Boşluğun dibinde seviyorum seni
©buse.nur.
B