Sesiz bir gecenin karnında , sesiz bir ben.
Ne bileyim boyne yalnızlıktan,acıdan bahs olunmazya ,
Bir bardak çay belki nefsini köreltecek.
Yahut bir ayrılık şarkısı kulağımı çekecek,
Bu kez kimin ahını almışım , anlamış değilim,
Faniliğin içinde yaşayan birde sen ,
Hoş benim kadar olmasa da , dünyayı seven,
Belki bulursun diye düşünüyorum da, bir kerde seni yeren,
Yok ,yok inan sevgilim bulamazsın .
Böylesine bir maneviyat.
Döner dünya,başkalaşır asır sanırsın,
Başkalaşan asır değil devrin içindeki insandır.
Bir resme bakarsın,
Onulmaz tonların kullanıldığı,
Sonrası derinden bir göz ,uzağa , uzağa daha uzağa!
Tek gördüğün boşluk.
(HARUN KOÇ)
©harunkoç
H