bu gece oturdum kanepeye
icimde sesizlik etrafım zifiri karanlik
bi tek sokak lambası ışığı aydınlatıyor odamı
sonra sıkıldım
telefona uzandım bi şarkı açtım
sonra bian duruldum
başa sarıp durdu
sendek ben gibi
sonra sen geldin aklıma
unuttum sanmıştım meğer
őyle sanmışım bi şarkı hatırlatı seni bana
sonra gőzlerim sokak lambasına çarpan yağmura daldı
sonra heryer ıslaktı ama
bi tek sol yanımdaki yanan ateşi sőndűremedi yağmur
sevmiş gibi yapıp son durakta inenler arasında yer aldın sende
sevgide nefret gibi ne yapsamda azalmıyor şuan uzaklardasın biliyorum
beni unutmuş Olsanda Ben hala resimelerinle avutur haldeyim
bu dűnya zalim
sinirle kalkıp giden inan hic başarmıyor
sana tekrar gel diyemem
mesefaler var artık yollardan hariç
bi mesaj kadar uzaktın aslında
sen harîç herkese kűsebildim bi sana yenildim aslında ... Bi fotograf karesi kadar varsın artık aklım da
kısacası biribirmize koşsakta kapanmıcak sol yanımızdaki yaralar
sen sadece ben gibi sevememişsin...
©senvarsan
D