Kıymet bilmezlere değer verirsin
Seni atar deliksiz kuyulara
Bırakır tek başına ağlatır durmadan
Arkasını döner sen yokmuşsun gibi
Adı üstünde kötülük değil mi?
İçinden isyan edersin bazen
Sonra boşver deyip kendini avutursun
Yapılanları unutmaz hesap günü ararsın
İçindeki kin büyüdükçe büyür yüreğini ağrıtır
Simsiyah olur sen farketmeden..
Gün gelir hesap zamanı yaklaşır
Ona yaptıklarını hatırlatır hesap sorarsın
Sorunun cevabını alamaz deli olursun
Daha da kin büyür için de kendini durduramazsın..
Kin, kötülük sarar sarmalar seni
Gözlerine perde iner aniden
Kendini tanıyamaz hale gelirsin
İçinden öyle bir kötülük çıkar ki
Kendini ona teslim edersin
Ama iyilik baskın çıkarsa işte o zaman
Öbür dünya da bunun karşılığını alır
Kötülüğün sadece kendimize kötülük olduğunu o zaman anlarsın...
NeFeS...
©kadereinat
N