Böyle Bitmesin Bu Gece
Görünmez oldu eserlerin
Zulmet penceresinde..
İçim buruk, kanat kırık
Şehir viran
Böyle Bitmesin Bu Gece
Işıksız yanarken alem,
Yani tenezzül dahi etmemiş ateş göstermeye nurunu...
Ama yakmış da kör etmiş
Gaflet yorganını yüzüne kadar çekenleri
Böyle Bitmesin Bu Gece
Olur muydu bu varlıkta bu darlık
Sanki her an düşsen de yetişe Hızır...
Yürek hazır,
Gece nazır,
Gözsüz bakar tüm aleme...
Böyle Bitmesin Bu Gece
Gönlümde batarken sefine,
Ve sebepler kaçarken benden...
Tıpkı bende yunusvari
İnanmışım o an...
Böyle Bitmesin Bu Gece
Düştükçe kalkamaz oldu beden
İnayetindem düşerken geri
Bu ilk kanışım adem den beri...
Anladı ene,
Sen kerem etmezsen kerem nerede?
Tutmazsan ellerimden yürümek nerede?
Etmez isen tecelli, ya ben...
Böyle Bitmesin Bu Gece
Yar ile nihayete ererken her hece
Münzeviyken gölgemi kesret sanmışım
Her konuşana ayrı name yazmışım
Yazar iken, Zulmet ide kazmışım
Kazdıkça dur, dağdağlı geceye...
S