Öyle dedin yar.
git diyorsun,
ve bir daha gelme diyorsun,
kapımı da çalma!
bırak bitsin tüm yalınlıklar,
kal köşende!
sevmiş olabilirsin
yanmış olabilirsin
ama gelme!
dur diyorsun bana,
duraksa diyorsun.
dilediğin neyse olmaz diyorsun,
ve ömre dair belagati son veriyorsun.
oysa yalindi sokakliklarim,
sana dair tüm tümcelerle.
oysa yangın yeriydi yüreğim,
sen renginde.
istemese de toprağın,
yesermistim bir kere.
gel demeden,
buyur etmeyecektim çiçeği.
lakin sevdamı al! da git diyorsun,
yan kendi çölünde.
Ferhat rengi, kays dengi kal diyorsun.
ama, git diyorsun.
oysa yeterince yakınlıktaydın.
gerisin geriye bir sevda,
ve ona dair tümceler vardı benden sana.
nazarında dikenler yetişmez sana
ateşim yaksa, kül olurum.
külüm bulansa, yok olurum.
bir nebze yanında har olurum.
ben bahçende incecik bir çınar
sen bakmayınca yok olurum.
o kadar öteleme yar!
neyledi yüreğim bilmiyorum?
hangi rengin hangi ateşini çaldı, bilmiyorum.
lakin seni seviyorum.
D